Στους ορίζοντες του Κορνήλιου Καστοριάδη- πρόσκληση σε διάλογο

Το Σάββατο 28/09 πραγματοποιήθηκε στο σχολείο του Αρνάδου εκδήλωση προς τιμήν του Κορνήλιου Καστοριάδη.

Για όσους δεν μπόρεσαν να είναι μαζί μας δημοσιεύω την ομίλια μου ελπίζοντας ο διάλογος που ξεκίνησε στην αίθουσα του παλιού σχολείου να συνεχίσει στο διαδίκτυο.

Έχει φτάσει η στιγμή που πρέπει στην Τήνο να γυρίσουμε σελίδα και να πάμε παρακάτω. Γι'αυτό και θεωρώ πολύ σημαντικό να αφήσουμε τις τυπικότητες και να αρχίσουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους.

Εγώ προσπάθησα να κάνω μια αρχή. Αν θέλετε να συμμετέχετε παρακαλώ για τις απόψεις σας και πιστεύω πως καλό θα ήταν οι απόψεις αυτές να έχουν όνομα και επίθετο (χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο βέβαια).

Ιωάννα Παπασταθοπούλου- αρχιτέκτων

Ομιλία

Κουμάρος της τέχνης και του πολιτισμού

Λίγα μέτρα πιο κάτω από τον σύγχρονο τσιμέντινο ψευτο-ανεμόμυλο άλλος ένας επώνυμος "μερακλής" έχει βαλθεί εδώ και καιρό να διορθώσει τα "στραβά" του ιστορικού κτιρίου που αγόρασε και φυσικά να αυξήσει όπως μπορεί τους χώρους γιατί αυτά τα πέτρινα είναι λίγο στενά βρε παιδί μου.
Η ταμπέλα στην μισοκρεμασμένη πόρτα μας ενημερώνει οτι όλα γίνονται βάσει οικοδομικής αδείας ΧΑ ΧΑ Χα Χα!!!!

Με αγάπη και μεράκι από τον Κουμάρο της Τήνου... μέγας χορηγός;;;

Όλοι παραπονιόμαστε για το πως κατάντησε έτσι αυτή η χώρα, οι πολιτικοί της, η δημόσια διοίκηση. Περιδιαβαίνοντας σήμερα έξω από τον Κουμάρο με έπιασε κατάθλιψη βλέποντας πως καταντήσαμε έτσι ΕΜΕΙΣ και πως καταντάμε έτσι κι αυτόν τον τόπο.

Απολαύστε τα έργα γνωστού επιχειρηματία του νησιού που αφού εξωράισε το τοπίο πάνω από την Χώρα έβαλε στόχο την αισθητική αναβάθμιση και της ενδοχώρας του νησιού ...


Ο πρώην περιστεριώνας οσονούπω μέγαρο Β.


Ο σύγχρονος προκάτ "ανεμόμυλος" υποψήφιος για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας 2012



Το νέο μονοπάτι Νο 5 Φαλατάδο-Βωλάξ- Αγάπι ύστερα από τις επεμβάσεις του κου Β. για να δημιουργήσει δεύτερη είσοδο στο κάτω μέρος της ιδιοκτησίας του. Μπάζα πεταμένα, ρίκια ξυλωμένα, κ.ο.κ.






Έτσι ήταν το μονοπάτι μέχρι πέρισυ...


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

Επιστολή για την εγκατάσταση αιολικών βιομηχανικών πάρκων στο νησί της Τήνου

Αξιότιμε Δήμαρχε, Αντιδήμαρχοι και Μέλη του Δ.Σ. Τήνου,

Ως πολίτης Τήνου αλλά και ως επιστήμονας του οποίου το έργο σχετίζεται με την πολιτισμική κληρονομιά και το μοναδικό τοπίο της Τήνου θα ήθελα να παρέμβω εκφράζοντας την γνώμη μου για το προς γνωμοδότηση θέμα:  « Έγκριση μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων των έργων «Αιολικοί Σταθμοί Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) των εταιρειών «ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΚΟΥΜΠΙ Α.Ε., κλπ, στα νησιά Νάξο, Πάρο, Τήνο και Ανδρο, συνολικής μεγίστης ισχύος παραγωγής 316,7 MW και εγκατεστημένης ισχύος 322 MW».

Σίγουρα, όπως όλοι οι έλληνες πολίτες έτσι κι εγώ νιώθω τεράστιες τύψεις για την απαράδεκτη κατάσταση της Πτολεμαΐδας, της Μεγαλόπολης και των άλλων λιγνιτοπαραγωγικών περιοχών της Χώρας. Οι τύψεις μου φουντώνουν όταν βλέπω την σπατάλη ρεύματος και ενέργειας που συμβαίνει γύρω μου, κυρίως στα αστικά κέντρα, τα τουριστικά θέρετρα αλλά ας μην γελιόμαστε και σε κάθε νοικοκυριό της χώρας και του νησιού μας. Στα δημόσια κτίρια αλλά και στο σπίτι του κάθε ενός από εμάς.

Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω όμως ότι οι τύψεις αυτές δεν γαληνεύουν σε τίποτα ενθαρρύνοντας και στηρίζοντας την ανάπτυξη τεράστιων για την κλίμακα του νησιού μας βιομηχανικών αιολικών πάρκων. Και ο λόγος είναι απλός.

Τα αιολικά δεν παράγουν ρεύμα όταν το χρειάζεται το δίκτυο. Παράγουν ρεύμα μη-αποθηκεύσιμο όταν φυσάει. Έτσι προϋποθέτουν σημαντική υποδομή θερμής και ψυχρής εφεδρείας.  ΔΕΝ υποκαθιστούν καμία συμβατική ηλεκτροπαραγωγή, και αυτό έχει αποδειχθεί στην Γερμανία και την Δανία που λειτουργούν ΟΛΕΣ τις συμβατικές τους μονάδες, παράλληλα με τα αιολικά. Σύμφωνα με τον Ηλία Ευθυμιόπουλο συντονιστή του δικτύου αειφόρων νήσων ΔΑΦΝΗ "...Στα νησιωτικά συστήματα, τα χαρακτηριστικά των δικτύων και η διαχρονική διακύμανση της ζήτησης (λόγω π.χ. του τουρισμού) δεν επιτρέπουν την πλήρη κατάργηση των σταθμών βάσης που λειτουργούν με συμβατικά καύσιμα (πετρέλαιο) και περιορίζουν τη διείσδυση των ΑΠΕ. Επιπλέον η λειτουργία αυτόνομων νησιωτικών συστημάτων με πολύ υψηλή διείσδυση ΑΠΕ παρουσιάζει σοβαρά τεχνικά προβλήματα, για τα οποία υπάρχει πολύ περιορισμένη εμπειρία, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. ...".

Για τον παραπάνω λόγο, το αιολικό ρεύμα είναι ακριβότερο από οτιδήποτε παράγει η ΔΕΗ σήμερα και υπάρχουν ΜΟΝΟ επειδή επιδοτούνται, όχι από πλούσιους Γερμανούς, αλλά από τον φτωχό Έλληνα καταναλωτή. Η ακρίβεια αυτή μεταφέρεται στους λογαριασμούς των καταναλωτών μέσω του τέλους ΑΠΕ, σε καιρό φτώχειας. Αν εσείς αντέχετε να επιδοτείτε τις επενδύσεις του Κου Κοπελούζου θα μου επιτρέψετε να πω πως εγώ, όπως και πολλοί άλλοι συμπατριώτες μου, δεν αντέχουν. 

Ας μην γελάμε τους εαυτούς μας. Τα αιολικά ούτε «αειφόρα» είναι ούτε κάνουν τίποτα καλό για το περιβάλλον. Απεναντίας είναι βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Εκχερσώνουν βλάστηση, καταστρέφουν τις τελευταίες παρθένες περιοχές αυτής της Χώρας και διώχνουν πουλιά και ζώα (και κυνηγούς και μελισσοκόμους). Όπου πάνε μετατρέπουν τον χώρο σε χώρο που μοιάζει με νταμάρι ή σκουπιδότοπο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Νότια Εύβοια, που με πόνο ψυχής αντικρίζουμε όλοι μας από το πλοίο κάθε φορά που φεύγουμε ή ερχόμαστε στο νησί μας. 

Η αλήθεια είναι ότι τα αιολικά πάρκα δεν ταιριάζουν ούτε με τα ανθρωπογενή Κυκλαδίτικα τοπία, ούτε με τον τουρισμό.  Αντιθέτως παρακαλώ να λάβετε σοβαρά υπ’οψιν σας ότι όπου πάνε αιολικά, διώχνουν τον τουρισμό. Και αυτό είναι ευνόητο:  Κανείς δεν θέλει να τα βλέπει ή να τα ακούει – και ακούγονται σε απόσταση άνω του χιλιομέτρου, τα δε μεγάλα, λόγω υποήχων, πολύ πιο μακριά. Τα αιολικά όπως και όλα τα βιομηχανικά πάρκα απομακρύνουν επισκέπτες, μόνιμους παραθεριστές και κατοίκους. Η αξία της γης για αρκετά χιλιόμετρα γύρω τους κυριολεκτικά μηδενίζεται για πάντα, γιατί η καταστροφή που επιφέρουν στο τοπίο είναι μη αναστρέψιμη.
 
Αν εσείς, που γνωρίζω πως έχετε ευαισθησίες και αγαπάτε αυτό το νησί, πιστεύετε πως υπάρχουν περιοχές για ‘πέταμα’…
αν πιστεύετε πως υπάρχουν περιοχές που δεν έχουν χρήση από κατοίκους, επαγγελματίες, κυνηγούς, μελισσοκόμους…
αν πιστεύετε πως η τουριστική ανάπτυξη του νησιού μας αντέχει το πλήγμα που θα επιφέρουν δύο μεγάλα βιομηχανικά πάρκα…
 …γνωμοδοτήστε θετικά στα σχέδια του κου Κοπελούζου.
 
Αν, όμως, διατηρείτε έστω και λίγες επιφυλάξεις σχετικά με τις αρνητικές επιπτώσεις αυτής της επένδυσης στο νησί, παρακαλώ μην διστάσετε να τις  εκφράσετε.

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι μια πανέξυπνη ιδέα. Όμως είναι αμφίβολο αν ταιριάζουν στον νησιωτικό χώρο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι‘πράσινη’ ενέργεια δεν παράγουν αποκλειστικά τα εκτός κλίμακας τεράστια αιολικά βιομηχανικά πάρκα. Παράγουν επίσης τα πλωτά συστήματα που δεν προϋποθέτουν καταστροφή του τοπίου, καθώς και τα μικρά οικιακά συστήματα που ταιριάζουν καλύτερα στην κλίμακα του τόπου μας. Πάνω απ'όλα όμως, όλες αυτές οι επενδύσεις πρέπει να έπονται ουσιαστικών πολιτικών μείωσης και εξορθολογισμού της κατανάλωσης.

Μπορεί η Αθήνα να θέλει να επιβάλλει  κάποιες κεντρικές πολιτικές. Όμως στην Τήνο ζούμε εμείς κι έχουμε ιερή υποχρέωση να διαφυλάξουμε το κοινωνικό και οικονομικό μέλλον αυτού του νησιού.
 
Με εκτίμηση,
 
Ιωάννα Παπασταθοπούλου
Αρχιτέκτων μηχανικός ΕΜΠ
Διαχειρίστρια αρχαιολογικής κληρονομιάς



Παραθέτω παρακάτω κάποιες εικόνες που κάνουν εμφανείς τους κινδύνους από την μαζική εγκατάσταση βιομηχανικών αιολικών πάρκων (πηγή)
Επίσης βρείτε ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το τί συμβαίνει σήμερα παγκοσμίως σε σχέση με τα αιολικά ΕΔΩ

Το μέλλον θα δείξει...

Τετάρτη πρωί στη Χώρα.

Πεινάω
Βοήθεια Παρακαλώ
Ευχαριστώ

έγραφε το ταμπελάκι (όχι ακριβώς έτσι αλλά κάπως έτσι).
Περνούσαμε πέρα δώθε κάνοντας τις δουλειές μας δήθεν αδιάφοροι...
Αλλά όλοι μέσα μας ανησυχήσαμε βαθιά... Ήρθε κι εδώ; Kαι τώρα τί;... Άραγε οι κοινωνικές δομές που επιζούν ακόμη στα χωριά θα στηρίξουν τον κόσμο του νησιού;

To μέλλον θα δείξει...

Το ακατέργαστο διαμάντι των Κυκλάδων... ή τα ματάκια μας κάνουν τσιου τσιου

Ουφ έγινε κι αυτό!!!.....
πήγαμε στην έκθεση Property 2011, ακούσαμε τον δήμαρχο και τους λοιπούς ομιλητές να μας καθησυχάζουν οτι οι Ρώσοι που θα έρθουν να αγοράσουν τα απούλητα σπίτια μας είναι καλοί άνθρωποι, μας έφυγε το άγχος της γειτονίας και τώρα με ηρεμία μελετάμε τα φυλλάδια που μας μοίρασαν. Ο τίτλος με βαθιά νοήματα δεν μας αφήνει να ξεκολλήσουμε τα μάτια από πάνω του. ΤΗΝΟΣ: TO ΑΚΑΤΕΡΓΑΣΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΤΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ
Χιλιάδες σκέψεις τριγυρίζουν το μυαλό μας και μας βομβαρδίζουν με εικόνες, μυρωδιές, αλλά στο τέλος μένει πάντα ένα μεγάλο ερωτηματικό.

Η Τήνος... ακατέργαστη!;;;

Οι μηχανικοί και οι εργολάβοι... οι καλοί άνθρωποι που έρχονται να κατεργαστούν και να αναδείξουν την ομορφιά του!;;;



Μήπως καλύτερα:

Ο εμπνευστής του φυλλαδίου... Τρελός για δέσιμο!

Αυτός που το πλήρωσε... Για τα σίδερα επειγόντως!



Διαβάστε και παλιότερες αναρτήσεις μας σχετικά με το θέμα ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Περί νερού και θαυμαστών πέριξ αυτού έργων

Χτες πραγματοποιήθηκε στο ΙΤΗΠ η εκδήλωση με θέμα «Νερό και Νησιωτικός Χώρος στην εποχή της κλιματικής αλλαγής» που συνδιοργάνωσε το Δίκτυο Μεσόγειος SOS με το Δήμο Τήνου.

Για τις εισηγήσεις των εκτός Τήνου ομιλητών σχετικά με τις καλές πρακτικές άλλων περιοχών, δεν έχω πολλά να πω. Κρατώ και σας μεταφέρω οτι όπως τόνισε ο συνεργάτης του Παν/μιου Αιγαίου κος Βατίστας, συστηματικά νέες ηπιότερες τεχνολογίες σαμποτάρονται ή θάβονται στο βωμό των συμφερόντων μεγάλων εταιριών. Ο κος Βατίστας ανέφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τις πλωτές ανεμογεννήτριες τις οποίες το ΥΠΕΚΑ έχει παγώσει ως ‘μη ώριμη τεχνολογία’ περιμένοντας απλά την μαζική παραγωγή τους από κάποια εταιρία τύπου Siemens. Ας το θυμόμαστε αυτό σε λίγο καιρό που θα προσπαθούν να μας πείσουν τί ωραία που είναι τα επίγεια αιολικά πάρκα.

Για τις εισηγήσεις του κου Κροντηρά, δημάρχου Τήνου και του κου Γιάννη Ψάλτη έχω να σχολιάσω τα ακόλουθα. Απ’τα όσα ακούστηκαν κατέστη απολύτως φανερό οτι στην Τήνο δεν υπάρχει κανένα σχέδιο ορθολογιστικής διαχείρισης υδάτων. Μάλλον τρέχουμε πίσω από τις ανάγκες, τις κακοτεχνίες, τα συμφέροντα. Ο κάθε ένας κατά βούληση μπορεί να τραβάει νερό, να τρυπάει, γιγαντιαία έργα μένουν αναξιοποίητα και με ερωτηματικό για το αν και πότε θα αξιοποιηθούν. Και παρ’όλα αυτά προγραμματίζουμε με γοργούς ρυθμούς νέα πιο μεγάλα, πιο μεγαλειώδη έργα γιατί ως γνωστόν εδώ στο νησί όσο πιο μεγάλο, όσο πιο πολλά χωματουργικά, όσο πιο πολύ το μπετόν, τόσο το καλύτερο!

Αναρωτιέμαι η μελέτη του Πανεπιστημίου Αθηνών για την ολοκληρωμένη διαχείριση υδάτων της Τήνου που εκπονήθηκε υπό τον καθ. Στουρνάρα τί απέγινε; Γιατί κλείστηκε σε ένα ντουλάπι; Ποιους δεν συνέφερε; Mήπως τις μίζες των γεωτρήσεων του κου Ν.; Aπλά αναρωτιέμαι...

Το σχέδιο προγραμματισμού και διαχείρισης υδάτων είναι για μένα επιτακτική ανάγκη. Και πιστεύω πως πριν αποφασιστεί η στρατηγική που θα ακολουθήσει το νησί στο θέμα του νερού οι κινήσεις μας θα έπρεπε να είναι μετρημένες και προσεκτικές. Να προχωράμε βήμα βήμα. Να προσπαθήσουμε να εκμεταλλευτούμε έργα ημιτελή που ήδη έχουν κάνει οτι καταστροφή είχαν να κάνουν. Και μετά να προχωράμε σε νέα βάσει πραγματικών αναγκών και ελλείψεων. Όχι βάσει προσωπικών συμφερόντων και αμηχανίας. Γιατί κάποια έργα όπως το φράγμα στην Γρίζα, στο οποίο θα ήθελα να αναφερθώ στη συνέχεια, μάλλον τέτοια περίπτωση έργου φαίνεται να είναι.

Την προηγούμενη Κυριακή επισκέφτηκα την περιοχή που προγραμματίζει ο Δήμος Τήνου πλέον, να κατασκευάσει το ήδη αδειοδοτημένο, σύμφωνα με τον κο Κροντηρά, έργο του φράγματος. Έχει ήδη κατασκευαστεί δρόμος προσέγγισης στο σημείο και έχουν πραγματοποιηθεί δύο γεωτρήσεις για λήψη δοκιμίων εδάφους. Την κατάσταση και την προχειρότητα των εργασιών αυτών μπορείτε να την απολαύσετε σε όλο της το μεγαλείο στις φωτογραφίες που παραθέτω.



Σχετικά με το φράγμα της Γρίζας θα ήθελα να επισημάνω τα εξής:

1. Ο κος Κροντηράς, χτες ύστερα από ερώτηση που έγινε από το κοινό, διαβεβαίωσε οτι το φράγμα βρίσκεται εκτός της περιοχής απολύτου προστασίας, όπως αυτή ορίζεται από το ΦΕΚ 160Δ/27.02.2003. Όμως μελετώντας την θέση των γεωτρήσεων και την αεροφωτογραφία της περιοχής γίνεται σαφές πως ακόμη κι αν το φράγμα βρίσκεται στο όριο της κηρυγμένης περιοχής (που επιτρέψτε μου να έχω κάποιες αμφιβολίες επ’αυτού) η λεκάνη συγκέντρωσης υδάτων και ο δρόμος που υποχρεωτικά θα πρέπει να κατασκευαστεί περιμετρικά, σίγουρα εμπίπτουν εντός της περιοχής απολύτου προστασίας.

Η επικείμενη αυτή καταστροφή είναι σκανδαλώδης, όπως και πολλά άλλα που γίνονται στην συγκεκριμένη προστατευόμενη κατά τα άλλα περιοχή, όπως οι αποθήκες-σπίτια και οι δρόμοι που έχουν γαζώσει στην κυριολεξία το τοπίο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει δε η μελέτη των ιδιοκτησιακών τίτλων της υπό ‘αξιοποίηση’ περιοχής της Γρίζας και η σύνδεσή αυτών με υψηλόβαθμους κρατικούς λειτουργούς του νησιού μας.

2. Όπως έγινε σαφές χτες, η λιμνοδεξαμενή της Λιβάδας, σε συνδυασμό με άλλες υπάρχουσες υποδομές και την αξιοποίηση του νερού της Βακέτας μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του νησιού σε πόσιμο νερό. Άρα, ποιος ο λόγος ενός τόσό μεγάλου έργου σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή που θα μπορούσε αντί να αφανιστεί με πλημμυρισμό να αξιοποιηθεί τουριστικά;

3. Η Τήνος, δυστυχώς, έχει μια κακιά εμπειρία με τα ‘μεγάλα’ έργα. Λιμάνι, λιμνοδεξανή Λιβάδας είναι τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τεράστιών για τα δεδομένα του νησιού έργων που έμειναν στην ιστορία για την αναποτελεσματικότητα των μελετών και την χαμηλή ποιότητα κατασκευής. Έχοντας αυτές τις εικόνες και βλέποντας και την προχειρότητα με την οποία πραγματοποιήθηκε η διάνοιξη του δρόμου προς τη Γρίζα δεν έχουμε παρά να ανησυχούμε βαθύτατα για την έκβαση και αυτού του μεγαλόπνοου και πολλά φιλόδοξου έργου.

Οι ανάγκες του νησιού σε νερό είναι δεδομένες. Το ίδιο και οι αποδόσεις των υπαρχουσών υποδομών. Η Τήνος δεν ενδιαφέρεται να εξάγει νερό, ούτε να μάθει τους πολίτες στην απόλυτη ασυδοσία όσον αφορά τη χρήση του. Ζούμε σε ένα νησί, με ανάγκες πολύπλευρες όπου όλες οι κινήσεις πρέπει να μπαίνουν στη ζυγαριά. Ανάγκη- Κέρδος οικονομικό- Κέρδος περιβαλλοντικό- Κέρδος κοινωνικό πρέπει να συμψηφίζονται και να βγαίνει όσο είναι στο χέρι μας η απόφαση που θα «στοιχίσει» λιγότερο.

Το έργο στην Γρίζα με τα όσα είδαμε και ακούσαμε ως τώρα δεν καταφέρνει να πείσει ούτε για την αναγκαιότητα και σίγουρα όπως οι φωτογραφίες αποδεικνύουν ούτε για την ποιότητα υλοποίησης του. Θα πρότεινα λοιπόν να επικεντρώσουμε τις προσπάθειες μας σε έργα λιγότερο καταστροφικά, σε έξυπνες τεχνολογίες (στην εκδήλωση αναφέρθηκαν κάποιες από αυτές), σε μικρά έργα που και να αποτύχουν δεν θα επιφέρουν ολική καταστροφή μιας περιοχής.

Και φυσικά να μην ξεχνάμε πράγματα που μας δίδαξαν οι πρόγονοί μας, όπως η κλίμακα των έργων και η εξοικονόμηση. Πηγές, στέρνες, μικροφράγματα, υνταγοί μπόρεσαν να θρέψουν 30.000 κατοίκους στο παρελθόν. Ας μην το ξεχνάμε αυτό!

Iωάννα Παπασταθοπούλου
αρχτέκτων- διαχειρίστρια αρχαιολογικής κληρονομιάς

Kάποιες σκέψεις για τα "απούλητα" της Τήνου (ΙΙ)

Με αφορμή την πρωτοβουλία του Δήμου αναρωτιέμαι: Γιατί θα έπρεπε να ασχοληθούμε εμείς με ένα πρόβλημα που προέκυψε κυρίως από την απληστία μιας χούφτας εργολάβων που προκειμένου να τεκμηριώσουν δικαιώματα επί οικοπέδων έβγαλαν και υλοποίησαν σωρηδόν οικοδομικές άδειες, χωρίς να σκεφτούν καθόλου τις ανάγκες τις αγοράς;

Σίγουρα το τα υπάρχουν 600 κουφάρια απούλητων κατοικιών στην Τήνο δεν αρέσει σε κανένα. Ειδικά αν σκεφτούμε πως στις περισσότερες περιπτώσεις οι εργολάβοι τα παρατάνε μισοτελειωμένα, με ένα οικόπεδο ρημαδιό στην κυριολεξία από τα πεταμένα μπάζα και την ακαταστασία μέχρι να βρεθεί αγοραστής. Μόνο οι ταμπέλες τους είναι ωραίες με τα 3D σχέδια που τόσο παραστατικά απεικονίζουν «το πώς θα είναι»...

Όπως πολύ σωστά επισήμαναν οι αναγνώστες μας στην προηγούμενη ανάρτηση τo κοινωνικό πρόβλημα με τα σπίτια φαντάσματα που ανοίγουν μόνο ένα μήνα το χρόνο είναι τεράστιο. Όπως και το κοινωνικό πρόβλημα που προκύπτει από την ανισομερή μέσα στο χρόνο (εποχική) επαγγελματική απασχόληση του πληθυσμού με τον τουρισμό. Όμως θα ήθελα να επικεντρώσω την προσοχή σας σε ένα άλλο θέμα, αυτό της απαξίωσης εδώ στο νησί του πιο σημαντικού επαγγέλματος, αυτό του αγρότη.

Τα τελευταία χρόνια έχω συναντήσει πολλούς ανθρώπους ιδιαίτερα στα χωριά που όταν τους ρωτάω... «με τί ασχολείσαι;» μου απαντούν με μια μεγάλη δόση θλίψης... «εγώ αγρότης είμαι....αλλά για να συμπληρώσω δουλεύω οικοδομή». Αυτή η φάση κρύβει μεταξύ άλλων δύο πολύ σημαντικές αλήθειες που όλοι μας και ειδικά οι διοικούντες θα έπρεπε λάβουν σοβαρά υπ’όψιν.

Κυρίως δηλώνει ότι στη συνείδηση του κόσμου το κύριο επάγγελμα τους, αυτό που επέλεξαν να κάνουν γιατί το γνωρίζουν από τους παππούλιδές τους και το ΑΓΑΠΟΥΝ, είναι η αγροτική παραγωγή. Για τους ντηνιακούς η επαφή με τη φύση μέσω της αγροτικής παραγωγής είναι βαθιά ριζωμένη στα γονίδια τους. Φτάνει να κοιτάξουμε γύρω μας το απίστευτο αγροτικό τοπίο για να καταλάβουμε οτι οι κάτοικοι αυτού του νησιού ήταν πάντα και πρώτα απ’όλα αγρότες.

Αλήθεια μπορεί να φανταστεί κανείς ποιο θα ήταν το μέλλον της Τήνου χωρίς το αγροτικό τοπίο της; Προσωπικά δεν μπορώ να το φανταστώ. Όπως δεν μπορώ να φανταστώ πως θα μπορέσει να ζήσει αυτό το νησί όταν η φθορά του χρόνου στις ξερολιθιές και τα αγροτικά μνημεία περάσει το όριο που τα κρατάει όρθια στη θέση τους. Και δυστυχώς το όριο αυτό δεν θα αργήσει να έρθει. Αν η αγροτική οικονομία εξακολουθήσει να συρρικνώνεται η γενιά των σημερινών 30ριδών μάλλον θα έχει την ατυχία να το ζήσει (κι αυτό...).

Παρ’όλα αυτά δεν έχουμε δει ποτέ από τις Αρχές καμία προσπάθεια ισάξιου ζήλου με την πρωτοβουλία προώθησης των «απούλητων», για την στήριξη των αγροτών ή την προώθηση της παραγωγής τους. Η στροφή των αγροτών στην ενασχόληση με τα οικοδομικά δηλώνει το αυτονόητο. Πως δηλαδή ο κλάδος της πρωτογενούς παραγωγής περνάει κρίση και χρειάζεται βοήθεια. Στηρίζοντας τους αγρότες στηρίζουμε το τοπίο, τους οικισμούς, την τοπική οικονομία, τον τουρισμό, την ποιότητα της ζωής μας.

Η διατήρηση της Τήνου όπως την ξέραμε εξαρτάται άμεσα από τον επαγγελματικό προσανατολισμό των κατοίκων. Οι ντηνιακοί ειδικά στα χωριά γνωρίζουμε πολύ καλά την ταυτότητα μας. Όπως γνωρίζουμε πως τα απατηλά εργολαβικά όνειρα ετούτο το νησί είναι πολύ ιδιαίτερο για να τα αντέξει. Προτείνω να στηρίξουμε την όμορφη πραγματικότητα μας. Το κέρδος δεν μετριέται πάντα σε χιλιάδες ευρώ.

Ιωάννα Παπασταθοπούλου
αρχιτέκτων- διαχειρίστρια αρχαιολογικής κληρονομιάς

Κάποιες σκέψεις για τα 'απούλητα΄ της Τήνου (Ι)

Τις 600 απούλητες κατοικίες της Τήνου θα αναλάβει να προωθήσει ο ενιαίος Δήμος Τήνου στην αγορά της Ελλάδας και του εξωτερικού. Σκοπός σύμφωνα με τους υπεύθυνους η αναζωογόνηση του κατασκευαστικού τομέα.... να πουληθούν οι 600 για να χτίσουμε άλλες 600!

Δεν ξέρω πόσο λογικό σας φαίνεται αυτό. Προσωπικά μου φαίνεται παραλογισμός ή εν πάσι περιπτώσει η συνέχεια ενός παραλογισμού που διήρκεσε πολλά χρόνια. Και δεν λέω να μην πουληθούν αυτά που έχουν ήδη χτιστεί. Να πουληθούν. Όμως να προβληματιστούμε και σαν κοινωνία ποια είναι τα αίτια που έχουμε τόσα απούλητα σπίτια στο νησί γιατί προφανώς κάτι δεν πάει καλά. Πραγματικά αν ερευνήσουμε λίγο τα αίτια της κρίσης της οικοδομής στην Τήνο θα δούμε πως η οικονομική κρίση της Χώρας είναι μόνο ένας αλλά όχι ο σημαντικότερος λόγος για την εμφάνιση αυτού του φαινομένου.

Η εύκολη σκέψη είναι σίγουρα να πούμε: η Ελλάδα περνάει κρίση άρα και ο κόσμος δεν επενδύει σε ακίνητα ειδικά στην β' κατοικία. Σωστά, όμως απ'την άλλη το καλό προϊόν δύσκολα μένει απούλητο. Και εδώ έρχεται η μεγάλη ερώτηση: αλήθεια τι επιπέδου προϊόν είναι αυτό που παρέχουμε; τι επιπέδου προϊόν είναι αυτό που έχει μείνει απούλητο;

Χοντρικά τα απούλητα σπίτια στο νησί μπορούν να χωριστούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τις εργολαβίες μαζικού χαρακτήρα (π.χ. τα κοπιαρισμένα σπιτάκια που συναντάμε σε όλες τις περιοχές πολλές φορές με πανομοιότυπο σχέδιο, το πολύ να είναι mirror) και τις πολυτελείς εργολαβίες που προσπαθούν να χτυπήσουν τιμές ως και διπλάσιες των απλών κατασκευών και ως εκ τούτου απευθύνονται σε ανθρώπους ιδιαίτερα υψηλών εισοδημάτων.

Τα σπίτια της δεύτερης κατηγορίας έχουν σίγουρα καλύτερες πιθανότητες να πουληθούν, ειδικά αν πέσουν λίγο οι τιμές τους. Η πώληση τους εξαρτάται από λεπτομέρειες που μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την εμπειρία του αγοραστή όπως η ποιότητα του χώρου εξωτερικά, η οπτική όχληση από κολώνες ΔΕΗ, άλλα σπίτια, η απόσταση από την παραλία, ο τρόπος πρόσβασης, η 'αυθεντικότητα κλπ.

Τα σπίτια της πρώτης κατηγορίας όμως; Σίγουρα η πτώση των τιμών πώλησης θα μπορούσε να βελτιώσει τις πιθανότητες κίνησης της αγοράς. Όμως κοιτώντας τα πολλές φορές έχω αναρωτηθεί: γιατί να έρθει κάποιος να επενδύσει τα ωραία του λεφτά που με κόπο απόκτησε σε μια τέτοια κατασκευή; Ξεκινώντας απ'την επιλογή οικοπέδου, περνώντας στην μελέτη και τη διαρρύθμιση τους, και τελειώνοντας με την ποιότητα κατασκευής, υλικών κλπ. και σε συνάρτηση με την αστρονομική τιμή στην οποία πουλιόνται μάλλον ψάχνουμε για τρελούς (ή μάλλον τυφλούς) αγοραστές.

Όταν η οικοδομική δραστηριότητα ξεκίνησε το νησί (και οι ομορφιές του) ήταν ανέγγιχτο. Σιγά σιγά το πράγμα άρχισε να 'μπουκώνει'. Περιοχές ολόκληρες ήδη μέσα σε μια δεκαετία διαγράφηκαν από τον χάρτη των περιοχών που αξίζει κανείς να επισκεφτεί, πόσο μάλλον να επενδύσει. Αγ.Σώστης/Σκυλαντάρ/Πόρτο, Αγ.Φωκάς/Χώρα/Κιόνια, Τριαντάρος/Δυοχωριά/Αρνάδος, Γιαννάκης/Καλύβια, Αγ.Ρωμανός, και πόσες άλλες... Γιατί η αλήθεια είναι οτι όταν κάποιος έρχεται να επενδύσει δεν ενδιαφέρετε να αγοράσει απλά ένα κέλυφος (αυτό ίσως ισχύει μόνο για τα αστικά κέντρα). Ενδιαφέρετε να αγοράσει κάτι όμορφο, βολικό, με απρόσκοπτη θέα, καλή κατασκευή (μιας και θα είναι κλειστό 11 μήνες το χρόνο) κλπ, κλπ.

Απ'την άλλη πλευρά εμείς εδώ στην Τήνο κάποια στιγμή ξεφύγαμε τελείως από αυτήν την λογική. Ο κάθε μάστορης έπαιρνε το χειρότερο χωράφι που κληρονόμησε από την οικογένεια του και αποφάσιζε να αναζητήσει και αυτός την τύχη του στο el Dorado των εύκολων χρημάτων που προσέφεραν μέχρι πριν λίγα χρόνια οι εργολαβίες. Και πραγματικά το σύστημα αυτό λειτούργησε για λίγο. Πολλοί γλυκάθηκαν, άλλοι ζήλεψαν και είπαν: γιατί όχι κι εγώ; Έτσι όλοι, μηχανικοί, υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, ελαιοχρωματιστές, μαρμαρογλύπτες όλοι έγιναν εργολάβοι.

Όμως η αγορά δεν το σήκωσε. Οι τιμές ακριβές και ακατέβατες για την προσφερόμενη ποιότητα, η θέα όλο και πιο αλλοιωμένη, το τοπίο εγκαταλελειμμένο, ο κοινωνικός ιστός διερρηγμένος, τα νερά όλο και λιγότερα, η οπτική όχληση από τα δίκτυα όλο και περισσότερα, τα καράβια όλο και πιο ακριβά, ο αέρας όλο να δυναμώνει τον Αύγουστο, κ.ο.κ.

Και εδώ τίθεται το εξής ερώτημα: Σύμφωνα με τη γενική τάξη πραγμάτων σε μια περιορισμένη (γεωγραφικά) κοινωνία όπως η κοινωνία της Τήνου, τί ποσοστό του πληθυσμού σηκώνει το σύστημα να ασχολείται με την οικοδομή; Και για πόσο διάστημα; Είναι δυνατόν το 60%+ του πληθυσμού να ζει από την οικοδομή σε ένα πεπερασμένο τόπο και να αναμένουμε αυτό να είναι ένα αειφόρο σύστημα που θα λειτουργεί σε βάθος χρόνου; Και αυτό χωρίς να επηρεάζει το άλλο 30%+ του πληθυσμού που πουλάει τουρισμό, δηλαδή ποιότητα και ομορφιά τοπίου;

Μάλλον όχι. Ο τόπος σηκώνει ένα συγκεκριμένο ποσοστό νέων κατασκευών. Από εκεί και πέρα μήπως είναι σαν βάζουμε τα κεφάλια μας στη λαιμητόμο;

(συνεχίζεται...)

Ιωάννα Παπασταθοπούλου
αρχιτέκτων- διαχειρίστρια αρχαιολογικής κληρονομιάς

Εικαστικές επεμβάσεις 1. Koυμάρος

Ωραίο να είσαι επώνυμος...

Ωραίο να είσαι καλλιτέχνης...

Ωραίο να είσαι οικολόγος...


Xάλια να επενδύεις τα καλά σου λεφτά σε μνημεία που δεν μπορείς να εκτιμήσεις...

Η σκέψη της ημέρας (2)

"Υποκρισία είναι όταν λέω ένα πράγμα αλλά κατά βάθος πιστεύω κάτι άλλο, όταν φανερώνω ένα πρόσωπο αλλά κατά βάθος είμαι κάποιος άλλος. Η υποκρισία, με άλλα λόγια, είναι το αντίθετο της γνησιότητας και της ειλικρίνειας"

... πάντα πιστεύαμε πως ακόμα κι η υποκρισία έχει κάποια όρια. Με αυτά που βλέπουμε και διαβάζουμε όμως τον τελευταίο καιρό έχουμε αναθεωρήσει. Η υποκρισία μπορεί πραγματικά να αγγίξει το άπειρο!

Η σκέψη της ημέρας (1)

Το σκάνδαλο της εποχής είναι η αποθέωση της μετριότητας.

Κακοποιώντας το καθετί στην επανάληψη, η μετριότητα καταφέρνει να συντηρεί το βασίλειό της μέσα στο τέλμα.

Σκέψεις για μια χώρα που χάνεται, του Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ