Περιηγήσεις: 2. Το Ρημόκαστρο της Χίου

Στο οροπέδιο του Αίπους, οι ανασκαφικές έρευνες έφεραν στο φως αγροικίες στις θέσεις Ρημόκαστρο (Ελληνόκαστρο ή Ληνόκαστρο ή Λημόκαστρο ή Ρημόκαστρο) , Εβριακή, και Καμπούρη το Γύρισμα. Η ευρύτερη περιοχή συνδέεται με την παρουσία αγροτοποιμενικών εγκαταστάσεων, που οργανώθηκαν εκεί από τον 5ο αι π.Χ. ως τα ρωμαϊκά χρόνια. Με τους αγρότες συνδέονται και οι πολλοί λιθοσωροί που βρίσκονται σε διάφορα σημεία του Αίπους. Ο μεγαλύτερος από αυτούς έχει ύψος 7 και διάμετρο 40 μέτρα. Πρόκειται για τους ξερόλιθους που παραμέριζαν οι κάτοικοι, στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν καλλιεργήσιμο έδαφος.

Από την αγροικία στο Ρημόκαστρο σώζονται μόνοι οι κατώτεροι θεμέλιοι δόμοι των τοίχων, που μάλλον ήταν χτισμένοι κατά το ισόδομο σύστημα. Μέσα στο κτίσμα βρέθηκαν τριπτήρες και μυλόπετρες, που χρησίμευαν για τη σύνθλιψη ελιάς και σταφυλιού. Αυτό αποδεικνύει ότι οι κάτοικοί του ασχολούνταν με τη γεωργία και ίσως την κτηνοτροφία, καλύπτοντας τις ανάγκες της οικογένειας ή και της ευρύτερης περιοχής. Στα δυτικά της αγροικίας υπήρχε δεξαμενή νερού, που κάλυπτε τις ανάγκες ύδρευσης.

Οι πέτρες και οι γωνιές του κτηρίου είναι πελεκητές και τα κατάλοιπα χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό υλικό για το κτίσιμο των γεφυριών τις Χίου. Η επιφάνεια στη νότια πλευρά του κεντρικού κτιρίου είναι γεμάτη από κομμάτια κεραμιδιών, αγγείων και άλλων πήλινων αντικειμένων των ύστερων κλασσικών χρόνων.

Μια μερίδα αρχαιολόγων υποστήριξε, μετά την ανασκαφή της τοποθεσίας του Ρημόκαστρου, ότι τα κτίσματα μαρτυρούν τη δημιουργία μιας πόλη εξεγερμένων σκλάβων, που στασίασαν στο μακρινό παρελθόν και κατέφυγαν στα όρη.

Πηγή κειμένου: http://www.homeroupolis.gr/, http://www.chiosonline.gr/, http://www.chios-echo.gr/
Φωτογραφίες: Γ.Ασπρόμουγκος

Περιηγήσεις: 1.To κάστρο του Κοσκινά στην Ικαρία

Φρούριο Βυζαντινής εποχής που σώζεται σήμερα σε καλή κατάσταση. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού, στην περιοχή της Μεσαριάς πάνω στο όρος Κοσκινάς.

Το κάστρο του Κοσκινά, όπως φαίνεται, έπαιξε σημαντικό αμυντικό ρόλο στο νησί. Ήταν το επικρατέστερο και σημαντικότερο από τα υπόλοιπα φρούρια της Ικαρίας και για αυτό πήρε και το όνομα Κάστρο της Νικαριάς.

Κατά την παράδοση, το κάστρο αυτό υπήρξε ένα από τα βασικά αμυντήρια τον καιρό του Βυζαντίου, κάτι που συνεχίστηκε και επί Φραγκοκρατίας.
Όπως λέει η παράδοση, μάλιστα, το φρούριο ήταν απάτητα και κατακτήθηκε μονάχα μια φορά, από προδοσία. Για το περιστατικό αυτό υπάρχει σχετικό κείμενο δημοτικής ποίησης, η Ρήμα της αλώσεως. Μάλλον συνέβηκε τον καιρό της πολιορκίας του από Γενουήνσιους πειρατές, και μάλλον από τον Βιγνιόζη. Υπολογίζεται πως έγινε μεταξύ των ετών 1346 και 1566.

Και πράγματι, η φυσική του θέση, που επιβλέπει όλη τη γύρω περιοχή μέχρι τη θάλασσα, και η κατασκευή του, μαζί με τον απαράμμιλο ηρωισμό των μαχητών του, το κράτησε, όπως φαίνεται, απόρθητο για αιώνες. Στο πλευρό των αντρών, για να υπερασπιστούν τον τόπο τους, πολεμούσαν με το ίδιο θάρρος και ηρωισμό και οι γυναίκες.

Μέσα στα τείχη του κάστρου υπάρχει από τον καιρό εκείνο εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο.

Πηγή κειμένου: http://www.nikaria.gr/
Φωτο: I.Παπασταθοπούλου